2019 yılında Kendime Not: Sınır Koy,Ödün Verme

2018 yılına girerken story atmıştım. Bu yıl senden tek dileğim ‘sağlık’ diye. Sanki başıma gelecekleri bilirmişcesine..

Acısıyla,tatlısıyla,mutlulukla,hüzünle,gözyaşıyla,kahkahayla geldin ve gidiyorsun. Kendi penceremden bakacak olur isem, pek güzel şeyler olmadı 2018 de. Ama beni 1 değil 10 yaş büyüttü. Etrafımda kimin ‘gerçek’ olduğunu gösterdi. Ben yapı olarak yardım etmeyi,koşuşturmayı,konuşmayı,paylaşmayı seven bir insanım. Ve bugüne kadar bana çıkarsızca gelen tek adıma on adım gittim. Karşılık beklemeksizin hep veren taraf, düşünen taraf, ilgilenen taraf oldum. Çünkü ben böyleyim. Benim yapım bu. Ama günün birinde okun diğer ucunda olabileceğim. Bana el uzatılması gerekilen bir dönem olabileceğini düşünmemiştim.

Can dediğimin aslında can olmadığı.Doğru bildiklerimin aslında yanlış olduğunu öğrendiğim yıl 2018.

‘Sağlık’ diledim ya hani, beklediğim gibi gelmedi 2018 de..

Ağustos ayında canım babam hastanede 25 gün geçirdi. Bunun en zor 7 günü de ”ciddi hayati tehlikesi” olarak yoğun bakımdaydı.

Ahh hele bir de bayram sabahı var. Herkes bayramlıklarını giymiş kalabalık bayram kahvaltısı sofralarını paylaşırken ben yoğun bakım önünde çaresizce babamın yanına girip, onun yanında geçireceğim onu göreceğim dakikaların gelmesini bekledim..İşte o sabah öyle bir yumru oturdu ki boğazıma..

 

Silkelen Hazal dedim. Kendine gel! Ve bir karar verdim. Kendim için, hayatım için, geleceğim için

“Bugüne kadar herkese hep yakındın ama şuan elini tutan kaç kişi var ? Sadece bu ana kadar yanında olanların kıymetini bil! Gerisi için sana yapılandan bir adım bile daha fazla yapma. Günü gelince işte böyle üzülürsün.”

 

Bu süreçte mış gibi görünenler, sözde çok yakınım olup benimle ağlayıp üzülen ama arkamdan konuşanlar,sanki nispet yaparcasına inadına babasıyla resim çekilenler, neleeer neleeer..

Geldi geçti. Babam taburcu oldu.Ve bana hayatımda alabileceğim en büyük dersi nasihat etmeden yaşayarak öğretti.

İyi ki varsın babam! Allah seni başımdan eksik etmesin.

Ve siz..

Hiçbir zaman şunu unutmayın. Hani derler ya kişi kendinden bilir. Sınır koyun! Ödün vermeyin!

Hayatta en önemli şey sizsiniz. Ve siz ‘gerçek‘ anlamda iyi olursanız işte o zaman başta çocuğunuza sonra tüm çevrenize faydalı olabilirsiniz.

 

Ve 2019..

Yine tek dileğim ‘sağlık‘ senden.

 

Ve kendim..

Sınır koy! Ve kendinden ödün verme! Ne kadar az insan o kadar çok huzur.

Ne demiş Arda Erel yazısında “Bazen bazı şeylere ne kadar uzak, huzura o kadar yakın.”

 

Herkese sevdikleriyle mutlu huzurlu sağlıklı seneler diliyorum.

Sevgiler.

Hazal Demir.