Nisa’nın Doğum Hikayesi

Her evli çift gibi çocuklu aile olma fikri bize de sıcak gelmeye başlamıştı. Neden olmasın dedik bizde 🙂

işte aslında herşey tamda bu saatten sonra değişti. Bir terslik vardı hissediyordum. Ama sonuçların negatif çıkmasını anlamlandıramıyordum bu noktada tüm sonuçlar beni doktor değişikliğine itti. Sıradan bi muayne olarak girdiğim o kapıdan ertesi gün hiç beklemediğim bi saat diliminde aslında hiç olmamam gereken insanların yanında sevgili doktorumun Hazalcım tebrik ederim sonuç pozitif demesiyle son buldu. Evet belli etmemem gerekiyordu. (eminim doktorum hiç mutlu olmadı diye geçirmiştir tam da bu sırada aklından) yerimde duramıyordum ağlamak gülmek sevinç hüzün tüm duygular karma karışık ama en üst noktada şaşkınlık vardı. Hayatımın dönüm noktası dediğim bu haber işte böyle gelip çatmıştı kapımı.

Bundan sonraki kısım dolu dolu geçti. Çalışan hamile olmak çok zor. Çoğu insanın anlamadığı kimisinin de abartı sandığı bir süreç bu. Mide bulantıları, kötü kokular, yorgunluk, sürekli uyuma isteği kabus gibi günler herkesinde dediği gibi bende de 12. haftanın sonunda bitti. (şükürler olsun) Ama 12 hafta diyip geçmeyin kaç kere hastaneye kaldırıldım, kaç tane serum yedim hatırlamıyorum bile 🙈 (sürekli aynı hastaneye gittiğimiz için beni gördüklerinde direk damar yolu acıyordu nerdeyse hemşireler)

2.trimeser – 3.trimeser derken günler haftalar aylar bir bir geçiyordu. Ama miniğin keyfi yerindeydi.

Konuşmam gibi bende hızlıyım aceleciyimdir. Etrafımdaki çoğu kişinin Hazal sen hamilesin otur, Hazal ne biçim hamilesin dinlen, ay öyle eğilme ay böle yapma, Hazal sen bu hareketle erken doğurursun 40 haftayı görmezsin dediler.. Ne mi oldu 🙈 tabi ki öyle olmadı. (bu kısmı ayrı bir yazıda detaylandıracağım merak etmeyin.)

Normal doğum sevdalısı ben haftalar günlerce bekledim nazlı kızımı 42. haftaya giriyordum bebek giderek irileşmiş normal doğum imkansız hale gelmişti. Doktorum Hazal daha bekleyecek günümüz kalmadı planlayalım artık dedi(saatlerce ağlamış olabilirim bu kısımda neden normal olmadı diye) minik kurabiyem beklenilen onca günün üzerine 13.01.2017 Cuma sabahı saat 09.05 te epidural sezeryan ile gözlerini dünyaya açtı. Ben hayatımda yaşamadığım duygu yoğunluğunu o an yaşadım. Ben yeni bir ben, ben Anne oldum. Darısı isteyen herkesin başına 🎈