Tuğhan’ın Doğum Hikayesi

Hamile olduğumu öğrendiğim gün, her anne gibi ne zaman Dünyaya geleceğini düşünüyordum. Ve yeni yılın ilk günlerine geleceğini öğrendim de seninle yeni bir yıla, hayata başlayacağımı düşünmek beni inanılmaz heyecanlandırıyordu. Evet içimde atan bir kalp, bir can vardı artık. Kafamda sürekli şu sorular ☺ Acaba kız mı? Erkek mi? Kime benzeyecektin? Annen gibi sabırsız olup yıl sonunda gelir miydin? Klasik çoğu ailenin konuştuğu sorular sürekli kafamda dönmeye başlamıştı.. Yıl sonunda gelirsen yaş kaybeder misin? Okul hayatına başlarken, spor yapmak istediğinde hep bunların hesaplamasını yapacaktık . Senin için şimdiden düşünmeye başlamıştık bile.. Hep seninle konuştum. Zamanında gel annecim diye karnımı sevdim. Ne kadar saçma oysa ki daha doğmadan sana sorumluluk yüklemişim.. Şimdi olsa yapmazdım ☺

Gelelim o ana.. Yıl başı gecesi çok sevdiğim bir arkadaşımın evinde yeni yıla girerken, sabaha bu kalmaz, kesin doğurur laflarıyla hafif bir stres bende başlamıştı. 2017 yılına girdik. Yeni başlangıçlar, yeni kararlar, herkes için heyecan vericiydi. Benim heyecanımda sendin..

 

Hep hayal ettiğim gibi gece gelmeye karar verdin ve yılbaşı gecesi 04:00 civarlarında suyum geldi. Artık kavuşacaktık. Ne olduğunu bir an anlayamadım. Oysa ki sen o sırada geleceğinin ilk sinyalini vermiştin bile.. Korku ve heyecanla babanı uyandırdım, beni lavaboya götürüp, yatağına tekrar geri yatmıştı☺ Kalk kalk Tuğhan geliyor dediğimde baban da o an anlamıştı☺ İlk önce ailelerimize haber verdik. Onlar bizden daha da heyecanlılardı.. Aylar öncesinden hazırlanan hastane çantası, bebek puseti vs gerekli/ gereksiz her şeyimiz hazır olmasına rağmen 40 dakikada evden çıkabilmiştik☺ Oysa ki her şeyden habersiz ben daha maceranın yeni başladığının farkında bile değildim.

Tarih planlaması yapmadan, kendi isteğinle geliyordun. Sanırım çoğu annenin hayali olan normal doğum yapacaktım . Ancak suyum geldikten sonra, hiç sancım olmadı.4-5 saat hastane odasında sancımın gelmesini beklerken, sabırsız ben kendimi hastane odamı süslerken buldum☺ Sancımın gelmeyeceği anlaşılınca suni sancı verildi. Adı üstünde normal değil suniydi. Doktorumu özellikle seçmiş, işinde uzman ve normal doğum için tercih edilen bir doktordu. Ne kadar saçma değil mi? Adı üstünde normal doğum ama biz normal yapabilmek için gerçekten güvenecek bir doktor arıyorduk…

Sana kavuşmak için sabırsızlanıyordum. Saatler geçmek bilmedi. Sende inatçı çıkmıştın ve sanırım benden ayrılmak istemiyordun ☺16 saat süren yaşadığım suni sancının ardından ben ve doktorumun inadı, son denemelerin ardından artık sezeryana alınacağım söylendi. Doğuma girerken düşündüğüm tek şey seni sağlıkla kucağıma almaktı. Önce epidural, sonrasında genel anestezi ile sezeryanla dünyaya geldin ♥♥♥

Veee işte o an.. Sen doğdun!! Ben anne oldum…

Seni kucağıma ilk verdikleri an boynuma sokularak öylece kaldın! O an sanki zaman durmuştu. Bunun adı mucizeydi! Benim mucizemdin..

Artık 3 kişilik bir çekirdek aile olmuştuk . Artık her şeyin bambaşka olacağını hissedebiliyordum. Kendimizden daha çok seni düşünmeye o andan itibaren başlamıştık bile. Sorumluluğu çok büyük ama yaşadığım, yaşattığın his bambaşkaydı. Bizi seçtiğin için teşekkürler oğlum ♥♥ İçimdeki melek kanatlarını çırpmış, bana anne demişti..

Sonunda ister normal, ister epidural, ister genel anestezi ile sezaryen olsun herkes bebeğini kucağına alıyor. Sadece keşke dememek için her şeyi deneyin! Sonrasında bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almak için her şeyi oluruna bırakın..

Vee benim de annelik serüvenim böyle başlamıştı….

Tuğçe Pulluk

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir