Çocuktan sonra gezilir mi?

Bu soru benim tam 4 yıl anne olmak için beklememe sebep oldu. Etrafımdaki herkes çocuktan sonra şu tatil olmaz, gece gezmeleri olmaz zaten uyku da uyunmuyor toparlanman çok zor vs gibi bilgilerle beni 28 yaşıma kadar doldurdular. Evlendikten hemen sonra çocuk olunca gidemem diye eşimi ordan oraya sürükledim desem hiç abartmış
olmam. Hele hamileyken doğuma 1 hafta kala basketbol maçında, iki hafta öncesinde de saçma sapan bir konserdeydim. Oğlum 3 ocakta doğdu yılbaşında çok yakın bir dostumun evindeydik onlar ertesi gün dağa gidip yeni yılın ilk gününde kayak yapmak istiyorlardı ve program yaptılar. Belki deli diceksiniz ama bende gitmeyi çok istedim hatta kesin geliyoruz dedim sonra kocaman göbeğime kar pantolonumun sığmıyacağını düşünüp vazgeçtim. Masadaki herkes bana şaşkın gözlerle bakmış gerçekten bu halimi kınamışlardı. Gördüğünüz gibi şuursuzca bir haldeydim ve buralara çok sosyal olduğumdan değil çocuk olunca gidemicem korkusuyla gitmek istiyordum ve hep bu nedenle İşimi de son 1 haftaya kadar bırakmadım ama itiraf etmek gerekirse kendimi
Oldukça zorladım. Çünkü son zamanlarda vücudunuz artık dinlenmek Doğuma hazırlanmak istiyor tabi anne izin verirse 🙂
Şimdi size Doğum sonrası olanları sırasıyla anlatıcam.. evet gerçekten ilk aylar özellikle benim gibi kışın ortasında Doğum yaptıysanız dışarıya çıkmak biraz zor çünkü hem anne yeni düzene aşılırken halsiz ve pimpirikli oluyor hemde hava şartları bebek için pek uygun olmuyor. Yazın Doğum yapmış olsaydım daha erken dışarısı hayatına bebeğimi adapte ederdim. 2,5 3 ay aralıgında “tamam ya ben anneyim artık hazırım tek başıma arabada kullanırım ağlarsa hallederim” kıvamına geliyorsunuz 🙂 ben Rayan ile başbaşa ilk araba yolculuğumu yağmurlu bir günde ağlamasın diye tüm bildiğim duaları okuyarak 43. Gününde yapmıştım.. araba işini hallederseniz artık “olmuş” sayılabilirsiniz 🙂
Eşinizle başbaşa yemekleri hayal etme ve uygulama 4-5 ay aralıgında çünkü ilk günlerde kesinlikle bebeğe gece uykusundan uyanınca kimsenin bakamıcagını düşünüyorsunuz ve buda romantik bir yemeği ertelemeye sebep oluyor. Zaten çıktığınız yemekte romantik olmaktan çok bitse de girsek kıvamında oluyor hatta ben tüm gece evdeki kameralara bakıp nerdeyse Rayan’ın nefeslerini sayıcaktım. Sonra yavaş yavaş bu durum düzeliyor tabikide:)
İş tatil kısmına gelince evet çocukla tatil gerçekten pek tatil gibi değil.. uykusuz, istediğin yemeği sıcak bir şekilde yemeden pek dinlenmediğin bir tatil oluyor hatta bir gece ağlamıştım neden buraya gelip çocugun düzenini bozdum diye ama aynı zamanda keyfi de çok başka olan bir tatil oldu.Alışık olmadığın zorlu bir durum evet ama bebeğinle denizde yüzmenin çimlerde oynamanın tadı kesinlikle mükemmel:) ilk tatil için tavsiyem gitmeden bebeğinizi pusette uyumaya alıştırın ve mutlaka bebek küçükse Uyku öğününü o uyanmadan verin. Bu yöntem beni çok kurtardı çünkü uyutup odaya kapanmak yerine dışarda gezmeye devam edebildik ve odaya geldiğimizde o uykuda emmeye alışık olduğu için uyanmadan yataga koyabildik böylelikle gündüzleri birazdaha zor geceler daha keyifli geçti hatta gaza gelip bu yaz 3 tatil yaptık:)

İkinci bir tavsiye ise bebeğiniz ek gıdaya geçmeden ilk tatilinizi yapın özellikle emziren bir anneyseniz büyük kolaylık oluyor ağlayan bebekle baş ederken birde şimdi ona burda ne yediricem kaygısıyla uğraşmamış olursunuz.
Yurt dışı tatili özellikle kış ayında biraz riskli çünkü sürekli hava değişimi kapalı açık yer durumu hastalık riskini arttırıyor. Turistik bir gezi yapmaya çok hevesli olmama rağmen bu nedenle daha cesaret edemedim sanırım baharda denicem ve hemen tecrübelerimi yazıcam 🙂
10 Aya girmemize rağmen daha bebeğimi bırakıp eşimde tatil planı yapmayı düşünemedim bile o ihtimale hala hazır değilim bu yüzden fikrimi sorucak olursanız iyiki bebekten önce doya doya gezmiş istediğimiz yere gitmişim; çünkü eğer gitmeseydim anne olduktan sonraki o zorlu tatiller bana bukadar güzel gelmeyebilirdi, beklentilerim farkı olabilirdi,ruhum bu düzene hazır olmayabilirdi.
Son olarak size tavsiyem benim kadar saçmalamadan(!) bol bol gezin sonra tüm enerjinizi o minik kalplere verin 🙂

Neylin Çelik

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir